Andries & De Dikke Dame

 Andries. Een man van 40 en leeft zijn hele huwelijksleven in de schaduw van een slanke vrouw. Andries heeft een groot geheim wat hij niet kan en wil delen. Hij houdt van volle vrouwen, maar niemand mag het weten... Lees elke RUBENS editie mee in de verhalen van Andries en zijn Dikke Dame...

 

"Ik weet eigenlijk al heel lang dat een volle vrouw mijn voorkeur heeft. Al sinds ik een jaar of 15 - 16 was. We waren met een groepje jongens uit de buurt een beetje aan het fietsen tot we een meisje bij ons uit de straat zagen lopen. Ze was denk ik toen zo'n jaar of 20 en ze had een hele strakke spijkerbroek aan met hoge hakken en zo'n spijkerjas. Dat was destijds heel hip in de jaren '80. Ze had een enorme partij billen en ik was gelijk geïntrigeerd door haar.

 

De jongens uit mijn groepje ook, maar deze hadden niet dezelfde intentie als ik.

Een van mijn vrienden fietse naast haar en riep: "Rennen dikke! Kom dan! Lopen, lopen, lopen!", terwijl hij haar een stuk brood probeerde te geven. Het meisje werd vreselijk boos en begon te huilen en te schreeuwen. Alle jongens fietsten weg behalve ik. Het enige wat ik kon doen is naar haar staan kijken toen ze aan het huilen was. Ik wilde haar troosten en zeggen dat ik haar helemaal niet lelijk vond, maar voor ik het wist kreeg ik van haar een klap ik mijn gezicht. "Hier! Lelijk rotventje!" schreeuwde ze, samen met nog wat andere dingen die ik niet meer kan herinneren. Mijn zogenaamde vrienden waren hem al lang gevlogen. "Ik vind je helemaal niet dik! "schreeuwde ik haar na en wreef over mijn wang. Terwijl ze wegliep zag ik hoe haar mooie, volle billen in de spijkerbroek van links naar rechts wiegden. Die dag gebeurde er iets met mij wat ik niet kan verklaren. Mijn wang gloeide en mijn lijf ook. Wat een vrouw...

 

De volgende dag kwam ik ze tegen op school en begonnen ze te vragen waar ik was gebleven. Ik durfde niet te zeggen dat ik naar huis was gegaan en op mijn kamer de rest van de dag had lopen fantaseren over 'de dikke meid', dus zei ik dat de ketting van mijn fiets af was gegaan en ik naar huis moest lopen. "Of heb je lekker met die dikkerd lopen bekken?" grapten mijn vrienden. "Nee man, gatverdamme! Die vieze dikkerd? Wie wil dat nou... Ik ga nog liever met mijn oma!"

 

Zo is het eigenlijk de rest van mijn leven gegaan. Als ik merkte dat ik een volle vrouw aantrekkelijk vond, dan durfde ik niks te doen. Met haar praten was een enorme opgave, want ik kon gewoon niet normaal doen. Dat escaleerde dan in grapjes maken over haar uiterlijk waarbij ik vaak in een soort ruzie belandde. Ik had geen idee wat er in het hoofd van een volle vrouw omging, maar door zo te doen kreeg in ieder geval aandacht van haar die niet opviel.

 

Toen ik 20 werd, kreeg ik een vriendin die later mijn vrouw geworden is. Mijn vrienden waren stuk voor stuk jaloers.

Ik was heel trots op mijn status symbool en nam haar overal mee naar toe. Overal waar ik kwam hadden mannen oog voor haar. Ikzelf was niet bezig met haar mooie uiterlijk, en dat vond ze nou juist zo fijn aan mij. "Jij neemt me voor wie ik ben en niet voor hoe ik eruit zie." zegt ze altijd. Vier jaar later zijn we getrouwd en samen hebben we twee kinderen gekregen. In die tijd kregen we minder tijd voor elkaar. We vreeën nog maar één keer in de maand en ik merkte dat ze het allemaal wel prima vond. Hoe gek het ook is, lichamelijk was ik totaal niet tot haar aangetrokken. Met kleren aan zag ze er uit als een plaatje. Als ik haar dan naast me had liggen, verdween ze in mijn armen. Haar billen waren klein en haar middel kon ik met twee handen omvatten.

 

Ik begon weer op andere vrouwen te letten. Nu moet je weten dat ik werkte als vertegenwoordiger en het hele land door reed. 's Avonds was ik vaak laat thuis en lagen onze kinderen al een uur in bed. Mijn vrouw was moe van de hele dag en lag soms al in bed. Ik voelde me toen best alleen.

 

Op pad als vertegenwoordiger kwam ik vaak bij de mensen thuis. Ik verkocht keukenapparaten en had veelal te maken met vrouwen. Op een winderige dag in oktober stapte ik het pand binnen van een van mijn vaste klanten. Daar was ik al een tijdje niet geweest dus ik dacht: kom, laat ik eens even kijken hoe het hier gaat.

 

Ik stapte binnen en wilde me melden bij de vaste receptioniste, maar tot mijn grote vreugde zat daar een prachtige volle vrouw achter de balie met een enorme bos rood, gekruld haar. Ze droeg een net iets te strak, zwart blousje en zonder dat ze het doorhad werd dit bij haar borsten wat uit elkaar getrokken tussen de knoopjes. De groene, strakke rok om haar billen knapte bijna uit elkaar toen ze uit haar stoel opstond en voorover boog met haar billen richting mij. Ze raapte een papiertje op van de grond en ging verder met haar telefoongesprek terwijl ze me lachend aankeek met haar mooie, glanzende rode lippen. Het zweet brak me uit. Ik kon haar witte beha eronder zien en het liefst wilde ik haar over de balie mee naar een hotel nemen. Het enige wat ik tegen haar kon zeggen toen ze klaar was met bellen was: "Euh... Ik ben zo terug, ik ben wat vergeten..."

 

Ik rende naar mijn auto, deed de deur van de bestuurderskant open en ging daar zitten. Ik hijgde zwaar en trilde helemaal. Langs mijn gezicht druppelden pareltjes zweet naar beneden en ik heb daar eerst 5 minuten gezeten voor ik weer genoeg moed had om terug te gaan.

 

"Dag meneer, hebt u het kunnen vinden wat u zocht? " vroeg de femme fatale me. Ik was glad vergeten waar ze het nu over had, dus terwijl ik mijn ogen over haar zwarte blouse liet glijden stamelde ik dat ik het inderdaad had gevonden.

 

Ze liep voor me uit richting het kantoor van mijn klant en ik zag hoe haar prachtige, dikke derrière van links naar rechts zwiepte op haar blokhakken. Haar middel was slank en dat maakte dat ik met knikkende knieën achter haar aanhobbelde naar het kantoor. Eenmaal daar aangekomen, raakte ze me aan en zei: "Meneer is nog even in gesprek met een andere klant. Wellicht dat u een kopje koffie wilt? Of iets anders?" Terwijl ze de laatste zin uitsprak, keek ze me diep aan en bekeek me vluchtig van boven naar beneden... Dit kon niet waar zijn! Zat ze nu met mij te flirten?

 

 

Volgende editie meer ...

 

 

 

 

Makeup Artist – Debbie Purkiss | Photography – Stormy Sloane for Rebel & Romance Boudoir Photography | Model: Olivia Campbell

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

©RUBENS magazine 2017 created by Rubensdating

  • Black Facebook Icon